Malzemeler
Onduline: oluklu bitümlü levha ne yapar, nerede yanlış kalır
Onduline bir marka adıdır; ürünün genel adı oluklu bitümlü levhadır. Selüloz esaslı liflerin bitümle doyurulup ısı ve basınç altında oluklu preslenmesiyle üretilir, ürün standardı TS EN 534'tür. Metrekaresi birkaç kilo olduğu için zayıf taşıyıcıyı zorlamaz ve latalara oturabilir; buna karşılık esnektir, mesnet aralığı geniş bırakılırsa sarkar ve sıcakta yumuşadığı için üstünde yürünmez.
Künye
- Ürün standardı
- TS EN 534 — oluklu bitümlü levhalar
- Genel adı
- Oluklu bitümlü levha; Onduline jenerikleşmiş bir marka adıdır
- Yapısı
- Selüloz esaslı lif + bitüm emdirme + yüzeyde renkli koruyucu kaplama
- İçinde olmayan
- Çimento ve asbest yok; eternit ile aynı aileden değildir
- Yaklaşık ağırlık
- 3–4 kg/m² dolayında; kesin değer levha ölçüsüyle birlikte üretici teknik belgesinden okunur
- Yaygın minimum eğim
- 10° (yaklaşık %18) civarı; daha düşüğüne ancak artırılmış bindirme ve üretici izniyle inilir
- Sabitleme
- Contalı başlıklı özel çivi ya da vida — daima dalga tepesinden
- Zayıf noktası
- Levhanın gövdesi değil; sıcakta yumuşaması, mesnet aralığı ve yüzey renginin solması
Onduline bir malzemenin değil, bir markanın adıdır; ürünün genel adı oluklu bitümlü levhadır. Marka o kadar yaygınlaştı ki sahada bütün oluklu bitümlü levhalara Onduline deniyor — bu sayfada da adı o anlamda kullanıyoruz. Satın alırken bakılacak şey ise markanın kendisi değil, levhanın TS EN 534 kapsamındaki beyanıdır. Malzeme, selüloz esaslı liflerin bitümle doyurulup ısı ve basınç altında oluklu biçimde preslenmesiyle üretilir; yüzeyine rengini ve ultraviyole korumasını veren kaplama sonradan uygulanır.
Bu sayfa levhanın malzeme olarak ne yaptığını anlatır. Ağırlığın ve eğimin diğer kaplamalarla karşılaştırması çatı kaplama malzemeleri tablosunda; aynı bitüm ailesinden gelen ama bambaşka bir mantıkla çalışan şeritler shingle sayfasında; metal alternatifler ise çatı sacı çeşitleri sayfasında duruyor.
Neyden yapılır, neye benzemez
Levhanın gövdesi baştan sona organiktir: lif ve bitüm. İçinde çimento, cam elyaf ya da asbest yoktur. Bunu ayrıca yazmak gerekiyor, çünkü uzaktan bakıldığında eski eternit levhalarla aynı dalgalı görüntüyü verir ve sahada sık karıştırılır. Kesildiğinde görülen renk siyahtır; kırmızı, yeşil ya da kahverengi olan yalnızca yüzey kaplamasıdır.
Bu yapı üç pratik ayrım doğurur.
Eternit gibi kırılgan değildir. Elde eğilir, üstüne düşen dal ya da dolu onu çatlatmaz. Buna karşılık eternit gibi sert de değildir: kendi başına biçimini korumaz, mesnete ihtiyacı vardır ve mesnet aralığı geniş kalırsa arada sarkar.
Sac gibi paslanmaz. Korozyon derdi yoktur, kesim kenarı açıkta kalsa da oradan pas başlamaz — bu, trapez sac ile arasındaki en net farktır. Bunun yerine ultraviyole ve sıcaklık derdi vardır.
Shingle gibi sürekli zemin istemez. Oluklu biçimi, ince bir levhaya iki mesnet arasını geçebilecek rijitliği kazandırır; bu yüzden latalara ya da aşıklara doğrudan oturabilir. Malzemenin asıl kolaylığı budur.
Yangın tarafında ise gerçeği yazmak gerekir: levha organik esaslıdır, yanmaz bir malzeme değildir. Yangına tepki sınıfı TS EN 13501-1 kapsamında beyan edilir ve yangın yükü olan hacimlerin üstünde bu beyan okunmadan karar verilmez.
Ağırlık ve eğim: iki asıl belirleyici
Ağırlık, oluklu bitümlü levhanın en güçlü tarafıdır. Metrekaresi 3–4 kg dolayındadır; yani kil kiremidin onda biri, trapez sacın da altında kalır. Kesin değer levha ölçüsüyle birlikte üreticinin teknik belgesinde yazar. Taşıyıcısı zayıf bir ek yapıda, eski bir sundurmada ya da elle çatıya çıkarılacak bir işte bu hafiflik doğrudan işe yarar.
Hafiflik tek yönlü bir avantaj değildir. Rüzgâr emişi, ağırlığı az olan kaplamayı daha kolay kaldırır; levhayı yerinde tutan şey kendi ağırlığı değil, çivi düzenidir. Bu yüzden çakım şeması keyfe bağlı bir ayrıntı değil, malzemenin çalışma şartıdır (çatı rüzgârda uçar).
Eğim tarafında yaygın alt sınır 10° (yaklaşık %18) civarındadır. Bunun altına inilecekse üretici genellikle iki şart koyar: uç bindirmesi büyütülür ve yan bindirme bir dalgadan iki dalgaya çıkarılır. Kesin değerler ürünün uygulama talimatından okunur; ezberden verilecek bir sayı değildir. Eğimsiz ya da çok düşük eğimli bir terasta ise bu malzeme hiç konuşulmaz — orada suyu akıtan değil, tutan bir katman gerekir (bitümlü membran).
Çivi dalga tepesine çakılır
Bu, oluklu bitümlü levhanın en bilinen ve en çok ihlal edilen kuralıdır. Dalganın dibi bir su kanalıdır; suyun aktığı yer tam orasıdır. O noktaya açılan delik, contalı başlıkla kapatılsa bile her yağmurda su altında kalır. Dalganın tepesi ise su seviyesinin üstündedir, delik kuru bölgede kalır.
Kuralın iki tamamlayıcısı vardır. Birincisi çakma derinliği: çivi levhayı ezmeden çakılır. Aşırı çakılan çivi dalga tepesini aşağı bastırır, orada küçük bir çanak oluşturur ve contayı ezer; su o çanakta birikmeye başlar. İkincisi mesnete oturma: çivi latanın ya da aşığın içine girmelidir, boşluğa çakılan çivi levhayı tutmaz ve ilk lodosta işe yaramaz.
Çivi sayısı ve yerleşimi de tahminle belirlenmez. Saçak ve mahya sıralarında sıklık artar, ortada seyrelir; bağlayıcı olan üreticinin çakım şemasıdır. Mahya, saçak dolgusu, yan kapama ve baca dibi parçaları da aynı sistemin aksesuarlarıdır. Düz sacdan bükülen bir mahya bu dalga profiline oturmaz; altında kalan boşluklar hem su hem kuş yolu olur (kuş ve güvercin sorunu).
Mevcut çatının üstüne uygulanabilir mi
Uygulanabilir; malzemenin pazarlamasında en çok öne çıkarılan özelliği de budur ve hafifliği sayesinde gerçekten mümkündür. Ama üç şartla.
Birincisi, alttaki yapı sağlam olmalıdır. Levha çürük bir merteği ya da yumuşamış bir kaplama tahtasını iyileştirmez, yalnızca üstünü örter ve gözden gizler. Söküp bakmadan üstünü kapatmak, sorunu birkaç yıl ertelemektir (ahşap mertek çürümesi).
İkincisi, levha eski dalgalı yüzeye doğrudan serilmez. Önce yeni bir lata ya da kadron ızgarası kurulur, levha ona sabitlenir. Bu ızgara aynı zamanda iki katman arasında havalanan bir boşluk bırakır.
Üçüncüsü, o boşluk gerçekten havalanmalıdır. İki kaplama arasında kapalı kalan nemli hava, üstteki levhanın soğuk alt yüzeyinde yoğuşur; yağmurla ilgisi olmayan damlama buradan gelir (çatı arasında yoğuşma).
Eski eternit çatılar ayrı bir başlıktır. Üstünü kapatmak sökmekten kolay görünür, ama burada verilecek karar bir malzeme kararı değildir; altta kalan levhanın asbest içerip içermediği mevzuat konusudur (asbestli eternit çatı).
Nasıl yaşlanır: renk, sıcak ve sarkma
Malzemenin yaşlanması üç ayrı yoldan ilerler ve üçü de öngörülebilir.
Renk solar. Yüzeydeki pigment ultraviyoleyle zamanla açılır; koyu kırmızı ve yeşil tonlarda fark daha belirgindir. Bu, levhanın su geçirmezliğini kaybettiği anlamına gelmez, ama onarımda görünür bir sonucu vardır: yıllar sonra takılan yeni bir levha, aynı marka ve aynı renk olsa bile çevresine göre yama gibi durur ve fark tamamen kapanmaz.
Sıcakta yumuşar. Bitüm esaslı her kaplama gibi yaz sıcağında esner hâle gelir. Üstünde yürünürse iz kalır, dalga ezilir. Mesnet aralığı üreticinin verdiğinden geniş bırakılmışsa aynı sıcakta dalga dipleri kalıcı olarak sarkar; o çukurlarda su, toz ve yaprak birikir, arkasından yosun gelir (yosun ve liken).
Zamanla gevrekleşir. Yaşlanan bitüm sertleşir; levhanın kenarları ve çivi başı çevresi önce yorulur, delik ağzı ovalleşir. Bu yüzden yaşlı bir oluklu levha çatıda sökülüp yeniden çakma işi genellikle sonuç vermez, levha o aşamada yenilenir.
Hangi yapıda doğru, hangisinde yanlış
Doğru yerleri bellidir: sundurma, garaj, kulübe, odunluk, bahçe evi, hayvan barınağı, şantiye ve geçici çatılar, taşıyıcısı zayıf ek yapılar ve mevcut bir çatının üstüne yapılacak hafif kapamalar. Bu işlerde levha hızlıdır, elle taşınır, el testeresiyle kesilir ve sacın aksine yağmur sesini büyük ölçüde sönümler (metal çatı ses yapıyor).
Yanlış kaldığı yerler de aynı ölçüde bellidir. Uzun ömür ve görünüm beklenen bir konut çatısında renk solması ve organik yapı baştan bilinen bir kısıttır. Yangın yükü olan hacimlerin üstünde beyan okunmadan kullanılmaz. Sık yürünen, üstünde tesisat bulunan çatılarda dalgalar kısa sürede ezilir. Geniş aşık aralığı ve ağır kar yükü bir arada geldiğinde sarkma kaçınılmazdır; böyle bir açıklık için doğru iş çelik çatı taşıyıcısı ve ona uygun bir kaplamadır. Ana çatısı yenilenecek bir binada karar ise tek bir malzemeye değil, çatı aktarma kapsamındaki kaplama karşılaştırmasına bakılarak verilir.
Ömrü, bakımı ve fiyatını ne belirler
Ömrü belirleyen şey levhanın kalınlığı değil, üç uygulama detayıdır: çivinin doğru konumu, mesnet aralığının üreticinin tablosuna uyması ve levhanın üstünde yürünmemesi. Beklenen süre için bakılacak yer ürünün su geçirmezlik garantisidir.
Bakım basittir ve az sayıda noktaya bakar: çivi başlarının contaları, bindirme hatlarının açılıp açılmadığı, mahya ve yan kapama parçalarının oturuşu, saçak hattı ve oluk. Bu kontrol düzenli yapıldığında levhada büyük onarım genellikle gerekmez (çatı bakımı); ihmal edildiğinde ise iş tek tek levha değişimine döner (çatı tamiri).
Fiyat tarafında belirleyici olan kalemler levhanın metrekare fiyatından ibaret değildir: mahya, saçak dolgusu ve kenar parçalarının sayısı, altına kurulacak lata ızgarasının kapsamı, mevcut kaplamanın sökülüp sökülmeyeceği, eğik yüzey metrekaresi ve malzemenin çatıya nasıl çıkarılacağı toplamı belirler. Bu kalemlerin nasıl toplandığını çatı fiyatları sayfasında açtık.
Onduline
Sık sorulan sorular
Onduline ile shingle aynı şey mi?
İkisi de bitüm esaslıdır ama aynı mantıkla çalışmazlar. Shingle, sürekli bir ahşap zemine çivilenen ve tek başına hiçbir şey taşımayan esnek bir şerittir; zemin yoksa hiç konuşulmaz. Oluklu bitümlü levha ise oluklu biçimi sayesinde iki mesnet arasını kendi geçer, yani latalara ya da aşıklara doğrudan oturabilir. Pratikte fark şudur: shingle çatıda önce OSB ya da tahta zemin kurmanız gerekir, oluklu levhada gerekmez. Buna karşılık shingle kırıklı ve eğrisel geometrilere uyar, oluklu levha ise düz ve sade yüzeyler ister.
Onduline kaç yıl dayanır?
Tek bir sayı vermek doğru olmaz; bakılacak yer satıcının sözü değil, ürünün su geçirmezlik garantisinde yazan süredir. Sahada bu süreyi kısaltan üç şey vardır ve üçü de malzemeden değil uygulamadan gelir: çivilerin dalga dibine çakılması, mesnet aralığının üreticinin verdiğinden geniş bırakılması ve levhanın üstünde yürünmesi. Bu üçü yoksa levha genellikle su geçirmezliğini görünüşünü kaybettikten sonra da bir süre korur.
Onduline'in üstünde yürünür mü?
Doğrudan yürünmez. Bitüm sıcakta yumuşar; yaz öğleden sonrasında basılan yerde dalga kalıcı olarak ezilir, o çukurda su ve yaprak birikir. Serin havada bile levha, ağırlığı tek noktada taşıyacak sertlikte değildir. Zorunlu hâllerde aşıkların üstüne oturan ve yükü dağıtan bir tahta serilir, basılacak yer levhanın ortası değil mesnet hattıdır. Kontrol ve bakım işleri mümkün olduğunca çatıya çıkmadan, saçaktan ve merdivenden yapılır.
Onduline mevcut eternit ya da sac çatının üstüne çakılabilir mi?
Malzeme buna uygundur; hafifliği zaten bu iş için avantajdır. Ama levha doğrudan eski dalgalı yüzeyin üstüne serilmez: önce yeni bir lata ya da kadron ızgarası kurulur, levha ona sabitlenir ve arada havalanan bir boşluk bırakılır. Asıl karar ise malzeme kararı değildir. Alttaki taşıyıcı çürükse levha onu iyileştirmez, yalnızca gözden gizler. Eternit söz konusuysa levhanın altında kalan malzemenin asbest içerip içermediği ayrı bir konudur ve mevzuat kapsamına girer.
Çivi neden dalga tepesine çakılıyor, dip kısmına çakılsa ne olur?
Dalganın dibi su kanalıdır; suyun aktığı yer tam orasıdır. Oraya açılan delik, contalı başlıkla kapatılsa bile her yağmurda su altında kalır ve sürekli basınç görür. Dalga tepesi ise su seviyesinin üstündedir, delik kuru bölgede kalır. İkinci kural çivinin ne kadar çakılacağıdır: aşırı çakılan çivi dalga tepesini aşağı bastırır, orada küçük bir çanak oluşturur ve contayı ezer. Çivi levhayı deforme etmeden, mesnete tam oturacak biçimde çakılır.
Onduline konut çatısında kullanılır mı?
Kullanılabilir ama çoğu konut çatısında yerinde bir seçim değildir. Yüzey rengi zamanla açılır, sonradan takılan levha çevresine göre yama gibi durur, malzeme organiktir ve uzun ömür beklentisini kiremit ya da metal kadar karşılamaz. Doğru yeri, binanın ana çatısı değil ekleridir: sundurma, garaj, kulübe, odunluk, bahçe evi ve geçici kapamalar. Ana çatısı yenilenecek bir konutta karar, kaplama karşılaştırmasına bakılarak verilir.